Voor het eerst heb ik bij Esther Voet op Twitter gelezen over de vermeende verheerlijking van de dood door Hamas en de Palestijnen en de waarde van het leven bij de Israëliërs. Zo schrijft ook Jan Jaap de Ruiter op 29 juli in een opiniestuk in Trouw over de verheerlijking van het martelaarschap in de Islam en door Hamas.
Door deze discussie die al een tijdje op Twitter woekert krijg je het idee alsof Hamas en de Palestijnen hun eigen mensen doden in plaats van dat Israël verantwoordelijk is voor de (burger)doden; een slimme framing.
Ik herinner me nog hoe in Joegoslavië de gegijzelde westerlingen bij de gebouwen die gebombardeerd zouden worden, werden vastgeketend. Naar mijn weten is geen enkele gijzelaar gesneuveld. Aangezien het vermeende menselijk schild ingezet door Hamas geen effect heeft gehad, kan geconcludeerd worden dat Israël het leven juist niet eert behalve als het om “eigen volk” gaat, hetgeen als een racistische inslag gezien kan worden.

Wat mij in het stuk van de Ruiter opvalt is dat hij vergaande uitspraken doet over de Islam en het effect daarvan op het gedrag van moslims, naar mijn mening een misinterpretatie.
Het is niet duidelijk hoe de Ruiter bij de tegenstelling komt tussen de heiligheid van het leven bij de joden en atheïsten in het Westen en de heiligheid van de dood die hij aan de Islam toekent. In de Koran is te lezen dat het redden van één leven gelijk staat aan het redden van de mensheid. Dit is ook te lezen in het Oude en Nieuwe Testament.

Uit de Arabische berichtgeving en daarin gebruikte terminologie destilleert De Ruiter dat het fundamentele kenmerk van de Islam: ‘bijna verering van de dood’ is, een merkwaardige waarneming.
Om de situatie beter te kunnen begrijpen dient de term ‘Sjahied’ als ‘het bewijs’ of als ‘de getuige’ vertaald te worden. Hij of zij die Sjahied is geworden, zal het bewijs en/of de getuige zijn op de ‘Dag des Oordeels’ wanneer het onrecht bestraft zal worden, een haast goddelijke strafvervolging met bijbehorende bewijsvoering.
Het is beter om in deze situatie geen theologische benadering te kiezen voor het concept ‘Sjahied’, maar een sociaal politieke benadering. De politieke Islam van Hamas maakt dáár gebruik van. Wanneer Hamas haar gesneuvelde strijders Sjahied noemt, impliceert zij daarmee dat zij het recht aan haar kant heeft en de tegenstander (in het hiernamaals) door de goddelijke straf getroffen zal worden.

Als Arabische media de term Sjahied (martelaar) gebruiken, zit er een soortgelijk oordeel in besloten. Daarmee zegt men dat ‘Sjahied’ het bewijs is van het onrecht dat Israël de Palestijnen aandoet. En als Israël in dit leven niet gestraft kan worden, wordt die op de dag des oordeels bestraft.

‘Sjahied’ heeft ook een sociale (psychologische) functie. Iemand die een dierbare verliest als Sjahied zal in aanzien stijgen bij de gemeenschap. De familie zal niet ‘condoleances’ maar eerde ‘felicitaties’ ontvangen, aangezien een Sjahied niet als een dode wordt beschouwd maar iemand die in de goddelijke nabijheid verder zal leven tot de dag des oordeels aanbreekt. Zo’n belevenis rondom Sjahied maakt de trauma verwerking stukken verdraaglijker.

In Gaza leven mensen in voortdurende angst, op een overbevolkt stuk grond dat vaak als een grote gevangenis wordt aangeduid. Gaza wordt bovendien omsingeld door het sterkste leger in de regio. Militair zijn de Gazaanen kansloos tegenover het Israëlische leger. Economisch zijn ze helemaal afhankelijk van dezelfde vijand en de goodwill van de rest van de wereld. Velen worden als vluchteling geboren en zullen ook als vluchteling sterven. Jongeren hebben geen perspectief of toekomst waarover ze kunnen dromen. Het enige waar ze iets over te vertellen hebben is hun eigen leven. Je kunt je leven in de strijd gooien of je kunt in uitzichtloosheid creperen. In deze situatie biedt de Islam een uitweg. Er is geen doodlopende weg volgens de Islam. Als alle wegen van de wereld voor je zijn afgesloten, ga de strijd aan! Of het lukt je om de blokkades te doorbreken, of je wordt Sjahied en je gaat naar het eeuwige leven. Het hoog houden van het concept ‘Sjahied’ geeft Palestijnen de motivatie en geestelijke kracht om de uitzichtloosheid te verdragen en te bestrijden. Het uitbuiten van de term ‘Sjahied’ door de politieke islamisten doet daar niets aan af.

Het is een misverstand dat het leven in de Islam niet centraal staat. In de Koran lees je dat het leven in deze wereld als een boerderij is voor het hiernamaals. Wat in deze wereld gezaaid wordt zal in het hiernamaals geoogst worden. Het leven staat centraal en volgens de Islam hangt de hiernamaals er ook vanaf.

Advertenties